Bewustwording van onze identificaties met emoties, gedachten of handelingen is een belangrijke sleutel tot zelfkennis.

Identificatie is een doelverhinderend mechanisme.
Als je geïdentificeerd bent, zit je verstrikt in een net van gedachten en/of emoties die niets te maken hebben met wat er op dat moment gebeurt. Je zit gevangen in je gedrag en voert dit geheel mechanisch uit. Er is geen afstand tussen jou en de handeling, geen ruimte, geen adem. Hierdoor vergeet je wie je bent, waar je bent en wat er om je heen gebeurt. Je bent geblokkeerd en handelt in isolement van je omgeving. In dat moment vergeet je dat je überhaupt een lichaam hebt, dat je hart klopt, je bloed stroomt. Identificaties blokkeren je ademhaling, de stroom van het leven. Omdat je niet toeziet op jezelf, ben je statisch in denken en doen.

Bijvoorbeeld: je hebt een wandeling gemaakt in de natuur. Bij thuiskomst constateer je dat je niet veel gezien hebt tijdens deze wandeling. Je was geïdentificeerd met je gedachten en je daardoor niet bewust van je omgeving.
Óf je reageert in een nieuwe situatie vanuit een oude ervaring: je hebt deze oude ervaring niet uitgewerkt en bent hierdoor geïdentificeerd met de emoties en gedachten die daarbij horen. Hierdoor ervaar je niet wat de nieuwe situatie jou brengt.

Inzicht krijgen in de werking van identificaties helpt ons ervan los te komen; dan kunnen we in het hier en nu en waarachtig reageren.

Het doorzien van de werking van identificaties bereik je door dit intens te willen en er dagelijks naar te streven en aan te werken.